Tak Tak 的个人资料ความรักเป็นสิ่งมีชีวิต จ...照片日志列表更多  |  工具 帮助 |
|
12月22日 ตัวจริงหรือเปล่าฉันตัวจริงหรือเปล่า เป็นคำถามที่ฟังดูโง่ดีใช่ไหม
อย่าให้ทุกครั้งที่กอดกัน ต้องนึก ว่าเธอคิดถึงใคร
ฉันคนเดียวหรือเปล่า ที่ได้ยินเธอบอกว่ารักกันอย่างนั้น
ฉันพร้อมยอมรับทุกอย่าง ถึงแม้ไม่พร้อมซักอย่าง
อย่าให้ทุกครั้งที่กอดกัน ต้องนึก ว่าเธอคิดถึงใครใจคนจะทนแค่ไหน ก็ละลายช้าช้า
Tak Tak 8月20日 ผิดทั้ง 2 คนก็รู้ เธอนั้น กังวลแค่ไหน กับเขาที่หัวใจเธอต้องการ
ฉันก็ยังอยู่ และรู้ใจมานาน ฉันเองก็เข้าใจ
เมื่อฉัน กับเขาเหมือนดินกับฟ้า ต่างกันจนรู้ รั้งเธอไม่ไหว
ฉันที่เธอชอบ แต่เขานั้นคือใช่ ไม่เหมือนกับฉัน
รู้ว่าตัวเองคงไม่มีประโยชน์อะไร
แล้วไม่ได้โทษใคร เราก็คงต้องผิดเท่าๆกัน
ความผิดเธอคือ รักฉันไม่มากเท่านั้นเอง
ความผิดของฉัน คือฉันไม่ใช่เท่านั้นเอง
สุดท้ายอยากขอเธอครั้งสุดท้าย
ให้เธอรักเค้าให้มากเข้าไว้
ขอให้มั่นคงเมื่อพบเมื่อเจอใคร ที่ใช่กว่าเขา
รู้ว่าตัวเองคงไม่มีประโยชน์อะไร รู้ว่ายังไงเธอก็คงต้องจากไปสักวัน
ไปเถิดทำตามที่ใจของเธอมันต้องการ ความผิดของฉัน คือฉันไม่ใช่เท่านั้นเอง
"ความผิดของฉันก็คือ...ไม่ใช่เท่านั้นเอง"
Tak Tak 8月1日 เริ่มต้นใหม่คุณเคยตั้งคำถามมั๊ย
ว่าจุดจบของชีวิตคนเราคืออะไร
การสูญเสีย ความผิดหวัง ความเจ็บปวด ความตาย
ใครที่เคยผ่านมาหลายๆรูปแบบ จะรู้ว่ามันคือส่วนหนึ่งของความทุกข์
แต่ไม่ใช่จุดจบ ความทุกข์ไม่เคยทำอะไรเราได้ ถ้าเรารู้วิธีจัดการกับมัน
เพราะถึงเราจะเจ็บปวดเจียนตายแค่ไหน
เราก็ยังสามารถตื่นขึ้นมาใหม่ พร้อมลมหายใจเช่นเดิม
แล้วพรุ่งนี้ เราก็จะมีวันใหม่ ให้เราทำความรู้จักกับความสุขใหม่ๆเข้ามาอยู่เสมอ
3月26日 คนไม่มีใครเป็นใครมองก็คงไม่รู้ ว่าฉันนั้นเศร้าแค่ไหน ทำวางฟอร์มทำเป็นสบาย แต่ใจฉันเจ็บเหลือเกิน ถูกปฏิเสธเมื่อจะรักใคร หรือแค่คิดก็ผิดหรือไร ไม่มีใครจะมาให้รัก สักคน แม้บางวันที่อาจดูดี มีคนรอบตัวมากมาย แต่ไม่นานก็จางหายไป แต่เหลือแค่ฉันอย่างเดิม ถูกปฏิเสธเมื่อจะรักใคร หรือแค่คิดก็ผิดหรือไร มันคงจะทำได้แค่นี้
ฉันเป็นคนที่ไม่มีใครต้องการ ฉันคือคนที่ไม่มีใครอยากได้เลย ไม่ว่าทำดีแค่ไหน แต่สุดท้ายเขาก็จากไป เป็นเพราะฉันไม่ดีพอใช่ไหม หรือดีแค่ไหนก็ไม่มีใครเอา
มันจะเป็นอีกนานแค่ไหน เพราะฉันรับมันไม่ไหว และถ้ามันต้องเป็นเช่นนี้คงดีถ้าฉันหยุดหายใจ ถูกปฏิเสธเมื่อจะรักใคร หรือแค่คิดก็ผิดหรือไรมันก็คงทำได้เท่านี้
ฉันเป็นคนที่ไม่มีใครต้องการ ฉันคือคนที่ไม่มีใครอยากได้เลย ไม่ว่าทำดีแค่ไหน แต่สุดท้ายเขาก็จากไป "เป็นเพราะฉันไม่ดีพอใช่ไหม หรือดีแค่ไหนก็ ไม่มีใครเอา" Tak Tak 3月11日 ผมทำเป็นยิ้มวันนี้รอยยิ้มยังฉายอยู่บนหน้า
เพิ่งรุ้ว่าเหนื่อยมากมายเมื่อวันนี้ ที่น้ำตาไหลออกมา.. ยามค่ำคืนน่ะ ไม่ต้องแปลกใจ ที่ใจแข็งๆ ดวงนี้จะเบาและอ่อนลง วันนี้ผมก็ยังยิ้ม ยังยิ้มให้ทุกคน แค่ผมพยายามเอง ทำตัวให้ดี... ผมแค่ยิ้มเพื่อไม่ให้คนอื่นเห็นว่ามีเรื่องไม่สบายใจ ยิ้มให้คนอื่นเห็นว่าเข้มแข็ง และยิ้มเพื่อให้กำลังใจตัวเอง แต่ใครจะเข้าใจ จะรู้..ว่าเหนื่อยเหลือเกิน ในเมื่อใจอ่อนล้า มีเรื่องที่โถมเข้ามามากมาย และบ่อยครั้งที่ถูกคำถามวิ่งเข้ามา ผมก็ยิ้มตอบ และบอกว่า "ไม่เป็นไร" บางครั้งทำผิดพลาด ไม่ใช่เพราะอะไร เพราะใคร แต่เป็นตัวเรา กับการตัดสินใจ..ซึ่งเราไม่มีทางรู้หรอก ว่าอะไรถูก และอะไรผิด ในสิ่งที่จะเกิดขึ้น คิดเพียงว่า..เรื่องที่เกิดขึ้น ยังไม่ได้แย่ที่สุด หรือเรื่องที่ดี ก็อย่างเพิ่งคิดว่าที่สุด.. เพราะเราอาจสามารถทำให้ดีกว่านี้ เพื่อความพยายามจะไม่สิ้นสุดไปด้วย แต่ก็อย่าลืมอยู่ในความพอใจ ที่จะไม่โทษตัวเองจนทำร้ายตัวเองด้วยความสิ้นหวัง เพราะนั้นแหละ บางทีอาจมีเรื่องที่แย่กว่านี้ ในวันที่เรารู้สึกแย่แล้ว .... การตัดสินใจ ไม่มีการตัดสินผิดหรือ คิดผิดหรอก มันก็แค่บางทีนั้น อาจเป็น...การตัดสินที่ยังดีไม่ที่สุด หรือไม่ก็...การตัดสินที่ไม่ได้แย่ที่สุดเท่านั้น ไม่รู้หรอก อะไรดีที่สุด........... ก็เหนือฟ้า ยังมีฟ้า... คิดแล้วก็ยิ้มออกมา... แต่ขอร้องไห้หน่อยวันที่ใจเริ่มเหน็ดเหนื่อยกับคำถามบางคน "ไม่เคยทุกข์บ้างเหรอ..." ขอโทษนะที่ทำเป็นยิ้ม...ให้เห็นว่าผมเป็น "คนไม่คิดอะไร" ก็นะ ยิ้มให้ เพื่อไม่ให้เรื่องมันแย่ไปกว่านี้เท่านั้นเอง TakTak 3月6日 ย้ายที่อยู่ถึง ญาติสนิท มิตร สหาย ทุกท่าน
ช่วงหลังมานี้ ตัวกระผมไม่ค่อยได้เข้ามาอัฟ บล๊อกเท่าไหร่
เพราะส่วนมากผมจะเข้าไป hi5 ถ้าใครเล่น hi5 เหมือนกัน
add ผมด้วยนะคับ http://formula66.hi5.com
ถ้าคนไหนไม่เล่นhi5 ผมจะพยายามเข้ามา เชคspace บ่อยๆคับ
รักทุกคนคับ
Tak Tak
2月11日 เดือนแห่งความรัก...ของคนไร้รักเดือนกุมภา.....
เดือนนี้เป็นเดือนของคนที่มีความรัก เป็นเดือนแห่งคู่รัก .... แล้วคนที่ไม่มีความรักละ.....จะทำอะไรดีในเดือนนี้ ผมคนนึงละ ที่ไม่มีความรัก ความรักเป็นอย่างไร ไม่รู้จักมันมานานมากแล้ว ความรักเปรียบเสมือนเป็นคนแปลกหน้า ที่ไม่เคยเจอกันมานานมาก จนแทบจะจำกันไม่ได้แล้ว นานเหลือเกิน...ที่ความรักเดินจากไป เดินไปไกล แล้วก็ไม่มีทีท่าว่าจะหันกลับมาหาผมลย ..ผมหงา...แต่ก็ไม่รู้ว่าจะต้องทำอย่างไร ความรัก...มีขายไหม มีขายที่ไหน...ใครช่วยบอกที ตอนนี้เหมือนผมกำลังตามหาความรัก แล้วก็เหมือนว่าความรัก ...กำลังเล่นซ่อนหากับผมอยู่ ถ้าเหนื่อยกับการตามหา....ก็หยุดเถอะนะหัวใจ หยุดวิ่งตาม...หยุดไขว่คว้า อยู่นิ่งๆ อยู่กับตัวเอง เดือนแห่งความรัก..... ไม่ได้มีความหมายอะไรสักเท่าไหร่ เพราะยังไง.....คนอย่างผมก็......เป็นคนที่ไร้ซึ่งความรักอยู่ดี ผมเหงา-แต่เขาไม่เคยรู้
Tak Tak 2月2日 อ ย่ า ลื ม ฉั น น ะ . . . สั ญ ญ า ไ ด้ มั้ ย (ไม่มีวันลบเลือน)พอเถอะที่รัก พอก่อนได้ไหม อย่าร้องไห้และเสียใจ อย่าทำอย่างนี้เลย
พอเถอะที่รัก หยุดรักเอาไว้ อย่าฝืนจนเกินไป ปล่อยมันตามทางที่ควรเป็น แม้วันนี้ เราไม่อาจจะรักกันเหมือนวันนั้น แม้ความฝันที่เราต่างหวัง จะพังทลายลงไปกับตา เก็บมันเอาไว้นะ เก็บไว้ให้แสนนาน ความหลังความทรงจำ รอยยิ้มหรือน้ำตาอย่าลืมฉันนะ อย่าลืมฉันไป แม้ทุกอย่างจะเปลี่ยนไปสัญญาได้ไหม จะคิดถึงกัน เมื่อคุณได้รักใครสักคนจนหมดหัวใจต่อจากนั้น ไม่ว่ามันจะเกิดอะไร ความรักจะยังงดงามหรือเปล่าไม่ว่าเราจะได้อยู่ด้วยกันไหม จะไม่มีความหมายอีกต่อไป ไม่สำคัญเพราะรักนั้น จะยังคงอยู่ในหัวใจของคุณ ... ตลอดไป Tak Tak 1月12日 ไม่มีอะไรน่ากลัว เท่ากับความอ่อนแอในใจตัวเอง..บนเส้นทางชีวิต....
มีถนนนับร้อยพันให้เราเลือกเดินทาง แต่ถนนสายเดียวที่จะพาเราไปถึงเป้าหมายได้ คือถนนที่ชื่อว่า “ กำลังใจ ” มีบ้างมั้ย...ที่คุณเคยรู้สึกว่า ชีวิตมันไม่ค่อยแฟร์เท่าไหร่ บางคนอาจเคยรู้สึกเบื่อหน่าย หรือไม่เข้าใจ... นึกสงสัยว่าทำไมชีวิตเรา ถึงได้มีปัญหามากมายนักให้ตามแก้ มาก...เสียจนบางครั้งก็เอาไม่อยู่เหมือนกัน... บางช่วงในชีวิต...ก็เคยมีบ้างกับภาวะแบบนี้ เลยเข้าใจได้ดีเลยว่า ในเวลาแบบนั้น ไม่มีอะไรที่จะสำคัญมากไปกว่าการหันมาเติมกำลังใจให้ตัวเอง แต่เราจะทำมันได้ดีได้อย่างไร ถ้าเรายังมองตัวเองไม่ทะลุ และมีความเข้าใจบางอย่างไม่ลึกซึ้งเพียงพอ ...? โดยปกติแล้ว...ผมจะเป็นคนที่ไม่ชอบเล่าหรือระบาย เรื่องราวส่วนตัวกับใครในยามที่ชีวิตมีปัญหา... แต่ก็เป็นเรื่องแปลกเหมือนกัน ที่ ณ เวลาดังกล่าว ผมมักจะได้รับแง่คิดดีๆ เกี่ยวกับเรื่องนั้นๆ จากการสนทนาพูดคุยอย่างไม่ตั้งใจอยู่เสมอ และคำพูดที่ดีที่สุดอันหนึ่งที่ผมจำได้ดีจากเพื่อนรุ่นพี่คนหนึ่งก็คือ เรื่องเกี่ยวกับปัญหาต่างๆในชีวิต เขาพูดในทำนองว่า ...ชีวิตคนเรานั้นมีปัญหากันทุกคน... แต่คำว่าปัญหานั้น ถ้าแยกแยะมันจริงๆ จะมีอยู่ 2 อย่าง คือ ปัญหา ที่ใช้ในภาษาอังกฤษว่า ‘problem’ ... กับอีกคำหนึ่ง....ที่ใช้คำว่า ‘conflict’ ... สำหรับปัญหาที่เป็น ‘problem’ นั้นหมายถึง ปัญหาภายนอก ซึ่งมีมากมาย และเกิดขึ้นอยู่เสมอในชีวิตประจำวัน ปัญหาชนิดนี้...ถ้าเราได้เผชิญหน้ากับมันมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งจะทำให้เราฉลาดขึ้น เพราะมันช่วยให้เกิดการเรียนรู้ ... เหมือนกับกบที่มาเหลาสติปัญญาของเรา ให้แหลมคมขึ้นเรื่อยๆ แต่ปัญหา อีกคำหนึ่ง ที่หมายถึง ‘conflict’ นั้น คือปัญหาภายใน ซึ่งหมายถึงความขัดแย้งในจิตใจ ปัญหาตัวนี้...นี่เอง ที่เหมือนเศษผงที่ติดอยู่ในตาของเรา และถ้าเราเขี่ยมันออกไปได้เมื่อไหร่ เราจะเลิกกลัวกับปัญหาภายนอกได้ทันที... ในทางกลับกัน- -ถ้า ‘conflict’ นี้ยังติดค้างอยู่ในใจไปเรื่อยๆ สิ่งต่างๆ ก็จะยุ่งยากลำบากขึ้น ใจจะอ่อนแอระส่ำระสาย.. ความสุขหายไป พร้อมๆ กับกำลังใจของเราก็พลอยค่อยๆ หายไปด้วยเช่นกัน... แต่มันไม่ได้ลงท้ายแค่นี้เท่านั้น- -เพราะยังมีปัญหาใหญ่ อีกอันหนึ่งซ้อนขึ้นมาอีก ซึ่งก็คือ เราดันแยกแยะไม่ออก... ไม่รู้ว่าอะไรคือปัญหาแท้จริง ที่กำลังเกิดขึ้นกับเรากันแน่ ...เมื่อได้ฟังมาถึงตรงนี้- -รู้สึกตัวเองเหมือนมีใครมาเคาะหัวเบาๆ เลยล่ะ เพราะมันทำให้ฉันได้รับคำเฉลยที่สงสัยมานานแล้วว่า มิน่าล่ะ บางปัญหาที่เคยเกิดขึ้นกับตัวเอง “ เวลาถึงช่วยอะไรไม่ได้ซักที ” เพราะที่แท้...มันคือปัญหาข้างใน และเราก็ค้นหามันไม่พบ ไม่ได้แก้ปมข้างในให้จบเสียก่อน...มันก็เลยยืดเยื้อ เป็นที่มาของความรู้สึกท้อแท้ กำลังใจถดถอย ติดอยู่ในใจเรื่อยมา ...อาจมีคุณบางคนที่กำลังพบกับภาวะแบบนี้เหมือนกัน.. แต่ฉันอยากจะบอกกับคุณด้วยการ อ้างอิงประสบการณ์ตรงของตัวเองว่า ถ้าคุณเข้าใจทุกสิ่งทุกอย่างมากขึ้น รู้ชัดแน่แล้วว่าปัญหาของคุณคืออะไร จากนั้น...ก็แก้ไขเฉพาะในส่วนที่แก้ได้... ( ซึ่งส่วนใหญ่มักเป็นความขัดแย้งที่เกิดขึ้นภายในใจเราเอง ) แล้วปล่อยวางหรือยอมรับในส่วนที่นอกเหนือกำลังความสามารถของเรา วันนี้...แม้จะเป็นเรื่องเดิมๆ ปัญหาเดิมๆ ... แต่ถ้ามันเกิดขึ้นในช่วงที่จิตใจของคุณได้เปลี่ยนแปลงพัฒนาไปแล้วล่ะก็ คุณจะมองสิ่งนั้นในมุมที่แตกต่างออกไปทันที .... และนี่แหละ...ที่ถือเป็นเสน่ห์อย่างหนึ่งของการใช้ชีวิต ซึ่งคุณจะได้พบกับมันโดยไม่รู้ตัว.... ทุกอย่างในโลกนี้มี 2 ด้านเสมอ ... ท่ามกลางเหตุการณ์ร้ายๆที่เกิดขึ้นกับชีวิต มันมักจะแฝงมากับโอกาสที่บังคับให้เราได้รู้จักใช้สติปัญญาตัวเอง เพื่อเอาชนะอุปสรรคหรือผ่านปัญหาตรงนั้นไปให้ได้ สิ่งที่น่ากลัวที่สุดจะเกิดขึ้น...ก็ต่อเมื่อคุณละเลยที่จะใช้โอกาสนั้น และปล่อยให้ความอ่อนแอในใจเติบโตขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งถึงจุดอันตราย ที่มันอาจบงการ หรือชี้นำคุณให้ทำในสิ่งที่นึกไม่ถึง และอาจเตลิดไปไกลเกินกว่าจะควบคุมได้อีกต่อไป ขึ้นชื่อว่า “ชีวิต” ... ไม่มีใครหรอกที่จะสามารถเตรียมตัวล่วงหน้าไว้รับมือกับมันได้ทุกเรื่อง เมื่อเราไม่อาจรู้ว่าพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง การมีชีวิตอยู่...จึงต้องอาศัยความกล้า... ที่จะออกไปเผชิญหน้า กับทุกสิ่งทุกอย่างเหล่านั้น... กล่าวคือ คุณต้องกล้า...ที่จะเผชิญหน้ากับความไม่แน่นอน กล้า...ที่จะต้องทำบางสิ่งทั้งๆที่มีความกลัว กล้า...ที่จะไปในที่ๆไม่เคยรู้จัก กล้า...ที่จะต้องสูญเสีย กล้า...ที่จะเริ่มต้นใหม่ ฯลฯ ซึ่งทั้งหมดนี้ จะมีความเป็นไปได้แค่ไหน ?... อยู่ที่ใจของคุณเท่านั้นล่ะ..ที่เข้มแข็งพอรึเปล่า ..... "บนเรือนร่างของทุกคน ต่างก็มีเชือกเส้นที่มองไม่เห็นอยู่เส้นหนึ่ง ในชั่วชีวิตส่วนใหญ่ของผู้คนต้องถูกพันธนาการด้วยเชือกที่มองไม่เห็นเส้นนี้ ..."
Tak Tak 11月20日 ไม่ว่าง จิง จิงช่วงนี้ อาจจะไม่ได้ เข้ามาอัฟ space นะคับ
ช่วงที่ผ่านมาเพิ่งแข่งลีด ซีเกมเสร็จไป
แล้วก็ต้อง ตะลุย ทำ thesis อีก
แถมตอนนี้เคราะห์ซ้ำกรรมซัก คอม เจ๊ง 2 ตัวเลย
เฮ้อ.....ทำไรไม่ได้เลยคับ จะรีบกลับมาอัฟ บล๊อก + รูปงานซีเกม ให้เร็วที่สุดคับ
อย่าลืมกันนะคับ.......
คิดถึงทุกๆคนเลย
Tak Tak
8月24日 ครั้งหนึ่ง... เคยมีฉันเคยรู้สึกไหมว่าหลาย ๆ ครั้งที่ความรักมักจะซ่อนความเจ็บปวดเอาไว้เสมอ.....
ผมเคยคิด ที่จะทุ่มเทความรักไปให้ใครสักคนหนึ่ง ที่เขามองเห็น และศรัทธาในคุณค่าของความรักเหมือน ๆ กัน และวันหนึ่ง....ผมก็คิดว่าฉันค้นพบ เขาคือคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า และพร้อมจะทำทุกอย่าง เพื่อ " เรา " โดยที่เขาไม่เคยเสแสร้ง และทำทุกอย่างจากใจจริง .....ผมสัมผัสมันได้ด้วยหัวใจ..... เรา..รัก..กัน และคบกันมา ยาวนาน... นาน...จนความรักสีเริ่มจาง และเมื่อมีเหตุให้ต้องห่างไกล ด้วยว่าภาระหน้าที่ หรืออะไรก็ตามแต่ ความรักของเราจึงเสมือนผูกกันไว้ด้วยด้ายบาง ๆ เพียงเส้นเดียว ...........ทั้งที่เราเคยรักกันมาก........ แล้ววันหนึ่ง....กาลเวลาและสังคม ก็พาคนรักของผมจากไปแสนไกล ทิ้งไว้เพียงความทรงจำของเมื่อวาน ....ให้ได้อ่อนหวานเมื่อยามคิดถึง....ร้องไห้เบา..เบา เงียบ..เงียบ คนเดียว ในขณะที่ผมกำลังร้องไห้.....เธออาจกำลังหัวเราะกับสิ่งใหม่ ๆ ที่เข้ามาทักทาย จนหลงลืมไปว่า.....ครั้งหนึ่งเคยมีฉัน ฉัน.....คนที่เธอเคยรัก ผมอยากเห็นภาพเธอแบบเมื่อวาน ที่เคยรัก เคยห่วงใยกัน
เธอในเมื่อวาน คือความทรงจำที่ชัดเจน .....และเป็นภาพฝันที่ฉันจะกอดเกี่ยวไว้ตลอดกาล ถึงแม้วันนี้ ผมจะไม่รู้ว่าเธออยู่ที่ไหนก็ตาม.........
Tak Tak 6月29日 เพียงเติบโต... ไม่ได้เปลี่ยนไปเวลาหมุนผ่านไป...
บ่อยครั้งที่มีคนบอกว่าผมเปลี่ยนไป ผมเองก็ตอบไปบ่อยครั้งว่าไม่ได้เปลี่ยน เพียงแต่ที่ทุกคนเห็นว่าผมเป็น...ไม่เหมือนเดิม นั่นน่าจะเพราะทุกคนต่างก็เติบโตขึ้น กาลเวลา...ประสบการณ์...ล้วน ทำให้ทุกคนเติบโต จากต้นกล้าเป็นต้นไม้ใหญ่ มีจุดเด่นบ่งบอกความเป็นตัวตน...ที่ชัดเจน มากขึ้น...และมากขึ้น มุมที่เธอมองฉัน...ต่างไป มุมที่ฉัน มองเธอ...ก็ต่างไปเช่นกัน เพราะอย่างนั้น...จึงไม่มีใครที่เหมือนเดิม เวลายังคงหมุนไป... จากวันเป็นเดือน...จากเดือน...เป็นปี... ฉันห้ามเวลาไม่ให้หมุนไม่ได้ เหมือนที่ฉันไม่อาจห้ามให้ตนเอง...เติบโต... แต่มีความจริงข้อหนึ่งยังคงอยู่ คือฉัน...ยังเป็นฉัน... แม้เติบโต...คล้ายว่าเปลี่ยนแปลง... แต่ฉันก็ยังเป็นฉัน ความทรงจำเจ็บปวดไม่ว่าคราไหน ความรู้สึกสุขล้นไม่ว่าครั้งใด สิ่งเหล่านั้น...ยังอยู่กับฉันเสมอ หัวใจฉันยังคงเหมือนเดิม...แม้เวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน ความรู้สึกทุกอย่างยังคงอยู่...ไม่เปลี่ยน... สิ่งเหล่านี้เท่านั้นที่จะเป็นเครื่องยืนยัน สิ่งที่เป็นประสบการณ์เฉพาะตัว สิ่งที่บอกว่าฉัน...เป็นฉัน สบตาฉัน...แล้วเธอจะได้รู้ว่าฉัน... เป็นคนเดิม...ไม่ใช่ใครที่เธอไม่เคยรู้จัก ...แน่นอน... Tak Tak 5月28日 ขอบคุณที่ทิ้งกันช่วงเวลาที่เสียใจ คนเรามักจะมองผ่านสิ่งสำคัญๆไปเสมอ
สังเกตไหม.... เวลาที่เราร้องไห้ ใครที่ซับน้ำตาให้ พร้อมกับพูดว่า "สักวันมันจะผ่านไปได้" คนที่พูดคำนี้ กลับไปมองเขาดีๆ ว่าเขาเคยผ่าน ช่วงเหตุการณ์ที่เรากำลังเผชิญอยู่รึเปล่า อย่าคิด...แค่ว่า คงไม่มีวันนั้น หรือ มันจะอีกนานแค่ไหน ฟังไว้....เผื่อสักวันเราอาจได้ใช้มันกับใครซักคนที่เรารู้จัก ................................................................................ ถ้าไม่เคยถูกทิ้ง.... เราคงไม่มีวันฟังเพลงอกหักได้ลึกซึ้งเลยซักเพลง เมื่อไรที่ฟังแล้วร้องไห้ ดีใจเถอะว่า เราก็ยังมีหัวใจ คนที่ใช่ อาจไม่ใช่คนเดียวที่เราต้องใช้ชีวิตด้วย คนสุดท้าย อาจเป็นคนเดียวกับคนที่เราไม่เคยแม้แต่จะสนใจ อะไรๆก็เกิดขึ้นได้ กับหัวใจขนาดเท่ากำปั้นของมนุษย์เดินดิน ถ้าไม่เคยถูกทิ้ง... เราคงไม่มีวันเข้าใจ..ความรู้สึกของใครบางคน ที่เราอาจจะหลงลืมไปบ้าง ว่าเคยทิ้งเขามาเช่นกัน สัจธรรมชีวิต "ที่ใดมีรัก ที่นั่นมีทุกข์" ทุกคนย่อมเจอะเจอ ไม่มียกเว้นแม้ใครซักคนเดียว เมื่อวานอาจเป็นวันที่เจ็บหนักหนาสาหัสที่สุด เรายังผ่านมาได้ วันนี้เราจะผ่านไม่ได้เชียวหรือ ถ้าวันนั้นเราไม่โดนทิ้ง... เราคงไม่มีโอกาสได้เจอใครบางคนที่ดีกว่า เขาคนนั้นอาจรอเราอยู่....ในวันข้างหน้า เมื่อไรที่เรา"ผ่านมันมาได้"ทุกอย่างจะกลาย เป็นอดีต...กลายเป็นความทรงจำ แม้จะแลกด้วยน้ำตา แต่ก็ดีกว่า...ชีวิตที่ไม่เคยเจอะเจอะอะไรให้ต้องจำเลย ให้ความเจ็บช้ำเป็นแรงผลักดันให้เราพัฒนาตัวเอง ต้องเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีขึ้น....... วันนั้นเราอาจจะหันกลับไปพูดกับเขาด้วยรอยยิ้มเลยว่า "ขอบคุณที่ทิ้งกัน" Tak Tak 5月3日 คนบางคนคนบางคนไม่เคยนับข้อดี และ ข้อเสียของคนรัก
เพียงแต่รู้ว่ารัก และยอมรับในตัวตนของคนรักได้อย่างมีความสุข แต่คนบางคนคอยนับข้อดีและข้อเสียของคนรักอยู่ตลอดเวลา คอยเปรียบเทียบ คอยกระแนะกระแหน คอยปรับเปลี่ยนคนรักให้เป็นตามที่ใจตัวเองต้องการ คนบางคนไม่อายที่จะเอ่ยคำขอโทษกับคนรัก เมื่อทำอะไรผิดพลาดลงไป ไม่อายที่จะยอมรับความผิด และพร้อมที่จะแก้ตัวใหม่ แต่คนบางคนปากหนัก พูดคำขอโทษก้อไม่ได้...ทั้งๆที่รู้ว่า... คำขอโทษเพียงคำเดียว จะทำให้ปัญหาที่เกิดคลี่คลายไปในทางที่ดี คนบางคนแม้รู้ว่าการนั่งมองคนที่ตัวเองรัก รักคนอื่นนั้นเป็นเรื่องเจ็บปวด แต่ก้อสามารถทำใจให้ยอมรับได้ เพราะอย่างน้อยคนรักก้อได้มีความสุขกับคนที่เค้ารัก แต่คนบางคน ไม่ยอมให้คนรักเก่าเดินต่อไปบนถนนของความรักอย่างมีความสุข เมื่อตัวเองไม่มีความสุข ก้อไม่อยากให้คนอื่นมีความสุขด้วยเช่นกัน คนบางคนพูดถึงคนรักแต่ในเรื่องดีและสวยงาม ยกย่องและให้เกียรติเสมอ ไม่ว่าอยู่ต่อหน้าหรือลับหลัง แต่คนบางคน ชอบทำให้คนรักเสียหน้า พูดถึงคนรักแต่ในเรื่องลบ เรื่องร้าย ไม่เคยให้เกียรติคนรักเลย คนบางคนไม่เคยรอให้คนรักต้องเสียน้ำตา แต่จะรับรู้ความรู้สึกที่เปลี่ยนแปลง คอยดูแลและให้กำลังใจเสมอ แต่คนบางคน ไม่เคยได้เห็นน้ำตาของคนรัก เพราะไม่เคยใส่ใจจะมอง ไม่เคยจะสนความรู้สึกกันสักครั้งเดียว Tak Tak 4月25日 ทำดีให้กันก่อนจะสาย...พรุ่งนี้ไม่เคยมาถึง ทำไมเราไม่ลองคิดว่า เราเหลือเพียงวินาทีสุดท้ายในชีวิต Tak Tak
4月11日 สุดท้ายของความรัก เราคือผู้ให้หรือผู้รับมีใครบางคนบอกว่า....
ในความรัก ของคนสองคน สุดท้ายเวลาที่เลิกกัน เราจะรู้ว่าใครคือผู้ให้และใครคือผู้รับ ................................................ ผู้ให้ คือ คนที่หยิบยื่นความเจ็บปวดให้อีกฝ่าย จะโดยตั้งใจหรือไม่ก็ตาม แต่เขาได้ให้มันไปแล้ว ผู้รับ คือ คนที่ยอมรับความเจ็บปวดนั้นมา โดยที่ไม่อยากได้มันเลยแม้แต่น้อย...แต่ก็ต้องรับมัน ความหมาย แบบนี้ ไม่มีใครอยากเป็นผู้รับแน่นอน และ.บางคน...คงไม่อยากจะเป็นผู้ให้..เหมือนกัน...... เพราะกลัวว่าสักวันอาจจะเปลี่ยนมาเป็นผู้รับบ้าง ใครคนนั้นบอกอีกว่า บางสิ่งที่เขาหยิบยื่นให้ คนรับ..เต็มใจรับมันเสียด้วย บางคนรับมันมา...รู้ว่าหนัก...วางมันลง..เพราะกลัวเหนื่อย บางคนรับมัน..แบกไว้จนหนัก...เหนื่อย....ถึงวางมันลง บางคน...รู้ว่าหนัก ...กลับยิ่งแบก...รับมันเพิ่ม...มันยิ่งหนัก ก็ยิ่งเหนื่อย...แต่ไม่วางมันลง... มันขึ้นอยู่กับว่าคนรับ..ตั้งใจจะเก็บ จะแบกมันไว้กับตัวนานแค่ไหน ....................................................... ความทุกข์ ความเสียใจ ความผิดหวัง ความเจ็บปวด เราจะวางมันลง..ครั้งเดียวทีเดียวเลย..คงไม่ได้และไม่ง่าย.... ...แต่เมื่อไร... ที่รู้สึกว่าแบกมันไว้..จนหลังไหล่ลู่ล้า อ่อนแรง...ไปหมด... ขอแค่...ค่อยๆวางมันลงทีละนิด ทีละนิด เท่าที่จะวางได้เป็นพอ ...สักวัน.. .มันจะเบาบาง...ผ่อนคลายความหนักหน่วง..นั้นเองตามกาลเวลา.. .แม้อาจจะไม่มีวันหมด...เลยก็ตาม....แต่ยังไง ........ก็ดีกว่าที่จะเก็บมันไว้แบบนั้น.......... .....ตลอดไป...... Tak Tak 3月25日 ความเหงาบางครั้งความเหงามันก็ อยู่ใกล้กับเรามากน่ะ
ความเหงามันอาจอยู่รอบๆ ตัวเราเสมอแหละ เพียงแต่ คุณจะมองเห็นมัน รึป่าว เวลาที่เพื่อนอยู่รอบกายเรา มันอาจจะบดบัง ความเหงากับตัวคุณก็ได้ แต่เคยไหม หล่ะ ไม่ว่า จะมีคนอยู่รอบคุณมากเท่าไร แต่คุณยังรู้สึกได้กับ ความเหงา ผมเคยได้ ยินประโยคที่ประกอบโฆษณาอยู่ตัวหนึ่งน่ะ ที่ว่า “ คุณเคยไหม ที่อยากโทรหาใครสักคนโดยไม่รู้ว่าคนๆ นั้นเป็นใคร ” ไม่รู้สิ ทำไมผมถึงได้รู้สึกกับประโยคนี้มากมาย อาจเป็นเพราะผมกำลัง เหงาอยู่ก็ได้ แต่มันก็จริงน่ะ ที่คุณคิดว่าอยาก คุยกับใครสักคน มันอาจจะเป็น ใครก็ได้ ไม่ว่า จะเป็น พ่อ แม่ พี่ น้อง เพื่อน ใครสักคน ที่จะพอทำให้ ความเหงา รอบตัวผม มันจางหายไปบ้าง ผมไม่รู้หรอก ว่าตอนนั้นผมอยากได้ ยินเสียงใคร แต่ผม เพียงรู้สึกว่า อยากให้มีใครสักคนที่มานั่งอยู่ ข้างๆ กับเรา ความเหงาอยู่ใกล้หัวใจคุณแค่เส้นบางๆ กั้นอยู่ แต่มันไม่ตายหรอกถ้า เราจะอยู่กับความเหงา แต่เมื่อไรที่ คุณปล่อยให้ความเหงา กัดกินหัวใจจากคุณไป จนไม่เหลือ ความรู้สึก วันนั้นแหละ ความเหงามันจะพรากจิตรวิญญาณจากตัวคุณไป ผมเหงา - แต่ - เค้าไม่เคยรู้
Tak Tak 3月18日 หน้าที่...คนที่ถูกทิ้งยังลืมตามาแต่เช้า แม้ว่าเค้าทิ้งเราไป
อาบน้ำแต่งตัว ใส่รองเท้าคู่เก่า
ปากซอยบ้านเราก็อย่างเดิม
แวะเข้าร้านดูหนังสือ....ถือข้าวของเดินคนเดียว
ต่างกันแค่มือ ไม่มีเธอให้เกี่ยว
ดูหนังคนเดียวก็ไม่ตาย
หน้าที่ของคนถูกทิ้งก็คือลืม
หน้าที่ของเราวันนี้ต้องทำใจ
ฝึกมันเอาไว้ ให้ชิน กับการไม่มีใคร
ไม่เป็นอะไรเดี๋ยวก็ลืม (ไม่นานเท่าไหร่...เดี๋ยวก็ลืม)
ดูทีวี เชคจดหมาย
รดต้นไม้ฆ่าเวลา
ชีวิต วันนี้ ต้องเดินไปข้างหน้า
ไม่มีเวลาหยุดเสียใจ
แม้บางคราว จะเหงาไปบ้าง
แต่ไม่มีทางที่จะย้อนคืนกลับไป
หน้าที่ของเราก็คือลืม
ไม่นานเท่าไรเดี๋ยวก็ลืม
Tak Tak 2月24日 ความรักแบบนี้...ความรัก...แบบนี้ ?
คือคนที่คิดว่าสามารถมีรักมากกว่าหนึ่ง แล้วเลือกไม่ได้.... โดยปกติ.. คนเรามีหนึ่งใจเดียว... และสามารถมอบความรักให้ใครต่อใครได้ มันมีอยู่แล้ว... ............................ เพราะแต่ละคน..ที่เรารัก..มักจะรักไม่เหมือนกัน และแต่ละคน...ก็มีหน้าที่ ความสำคัญ..แตกต่างกันไป ขนาดเพื่อนที่ว่ามีได้หลายคน กับบางคนยังคุยได้เฉพาะบางเรื่อง สนิทมากกว่า น้อยกว่า...ยังรู้สึกได้ ........................... เช่นกัน... ทุกคนก็อยากมีที่ยืน..ในพื้นที่หัวใจใครสักคน เพียงหนึ่งเดียว..ในหนึ่งหน้าที่...ที่สำคัญ ไม่มีใครอยากให้ใครมาแบ่งเนื้อที่ให้มันเล็กลง หรือมายืนแทนที่..ที่เราอยู่..สักเท่าไร ............................. อย่าบอกว่า...รักใครเท่ากันหรือเหมือนๆกัน คน..ถ้าอะไรที่มีอยู่แล้ว...มักไม่แสวงเพิ่ม แต่...มักจะเสาะหาสิ่งใหม่ที่คิดว่าขาด เพื่อเติมเต็มสิ่งที่มีอยู่.....เท่านั้น จนบางครั้ง...กลายเป็นคนไม่รู้จักพอ ........................... เพราะฉะนั้น ความรัก..ถ้ามันมีเจ้าของที่..ของมันอยู่แล้ว เก็บไว้..ให้เขาคนนั้น อย่า..เอาใครมาทำหน้าที่..ซ้ำซ้อนกับใครอีกคน.. ในใจเรา...ให้เหนื่อยเลย เมื่อถึงเวลาต้องเลือกจริงๆ คนเจ็บไม่ได้มีแค่หนึ่ง แต่เป็นสอง หรือสามเลยก็ได้ ............................ มิตรภาพดีๆ..ต่างหากที่เราสามารถหยิบยื่น ให้ใครต่อใครมากมาย..บนโลกนี้..ได้โดย "ไม่มีวันสิ้นสุด". ............................ Tak Tak 2月3日 ความรักและความอดทน"ความรัก" ดูเหมือนจะเป็นสิ่งที่มนุษย์มีอยู่มากมายราวกับว่าจะไม่มีวันหมด
แต่สิ่งที่มนุษย์มีอยู่จำกัดจนดูเหมือนคับแคบเห็นแก่ตัว ก็คือ "ความอดทน" ยิ่งรักมากก็ยิ่งต้อง "อดทน" กับปัญหาต่างๆ รอบข้าง เพื่อรักษาความรักนั้นไว้ให้ยั่งยืน แต่ในทิศทางตรงกันข้าม เมื่อใดที่สิ้นรักเมื่อนั้น "ความอดทน" ก็หามีไม่ สิ่งใดที่เคยทนได้ก็กลับแปรเปลี่ยนไป สิ่งใดที่เคยเห็นดี เห็นชอบ กลับกลายเป็นขวางหูขวางตา ทั้งๆ ที่อีกฝ่ายหนึ่งกระทำต่อตนอย่างเสมอต้นเสมอปลาย ท้ายที่สุดเราเป็นฝ่ายทอดทิ้งให้ความรักนั้นต้องจบลง บางครั้งความรักนั้นอาจจบลงทั้งๆ ที่ความรู้สึกรักของเรายังมีอยู่เต็มหัวใจ เพียงแต่การถูกกระทำซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนกระทั่ง "ความอดทน" บอกให้เราต้องไป...ไปทั้งที่ยัง "รัก" เพราะหากรักแล้วต้องเจ็บ ต้องช้ำ ทางเลือกที่ดีที่สุดก็น่าจะหมายถึง "การจากไปในวันนี้เพื่อที่จะเข้มแข็งและลุกขึ้นได้ใหม่ในวันข้างหน้า" อย่างนั้นมิใช่หรือ "รักและน้ำตา" "หากรักแล้วต้องร้องไห้ไปตลอดชีวิต... ขอเลือกที่จะร้องไห้สองสามวันแล้วยิ้มไปตลอดชีวิตที่ดีกว่า" สุดท้ายก็ขึ้นอยู่กับตัวเองแล้วล่ะ ว่าจะร้องไห้ไปตลอดชีวิต หรือร้องไห้แค่วันนี้แล้วยิ้มไปตลอดชีวิต
ชีวิตเรา ๆ สามารถเลือกเองได้จริงมั้ย? "คนร่วมทาง" คนเราคบหาร่วมทางกัน มีค่าตรงที่รู้จักกัน คนเรารู้จักคุ้นเคยกัน มีค่าตรงที่รู้ใจกัน คนเรารู้ใจกันแล้วจากกัน มีค่าตรงที่อยู่ในความทรงจำที่ดีของกัน จะรักอย่างไรก็อย่าให้ตาบอด เมื่อวันหนึ่งความอดทนบอกเราว่าถึงเวลาแล้ว ก็ควรจะรับฟังไว้บ้างแล้วกัน เราเป็นผู้กำหนดชีวิตของเรา TakTak |
|
|
